A A A
  • 1902 - fćddist Halldór Laxness
  • 1950 - Ólafía Sigurjónsdóttir
  • 1965 - Kristbjörg Bjarnadóttir
  • 1989 - Harpa Sjöfn Friđfinnsdóttir
  • 1990 - Snorri Karl Birgisson
  • 1998 - Magnús Freyr Jónasson
16.04.2019 - 11:47 | Búnađarfélag Auđkúluhrepps

Ályktanir ađalfundar Búnađarfélags Auđkúluhrepps

Jón Sigurđsson. „Standmynd sem steypt er í eir.“ Alţingishúsiđ blasir viđ. Ljósm. ókunnur.
Jón Sigurđsson. „Standmynd sem steypt er í eir.“ Alţingishúsiđ blasir viđ. Ljósm. ókunnur.

Aðalfundur Búnaðarfélags Auðkúluhrepps haldinn í Mjólkárvirkjun 10. apríl 2019 samþykkti samhljóða eftirfarandi ályktanir um þjóðfélagsmál:


Innflutningur á kjöti


Aðalfundurinn skorar á starfandi sláturleyfishafa að taka ekki þátt í innflutningi á kjöti í samkeppni við sjálfa sig.


Laxeldið


Aðalfundurinn er mjög hlynntur laxeldi, en þó án þess að ræktunaraðilar reisi sér hurðarás um öxl. Telur fundurinn að laxeldið geti vel komið að nokkru leyti í stað hnignandi atvinnuvega á Vestfjörðum.  

...
Meira
Heiđursfélagi. Sigurjón G. Jónasson, sauđfjárbóndi í Lokinhömrum eđa sauđfjársérfrćđingur eins og ţađ myndi líklega vera orđađ í dag, var heiđursfélagi í Búnađarfélagi Auđkúluhrepps. Hér er hann ađ spila á orgeliđ í kapellunni á Hrafnseyri 17. júní 1998. Ljósm. H. S.
Heiđursfélagi. Sigurjón G. Jónasson, sauđfjárbóndi í Lokinhömrum eđa sauđfjársérfrćđingur eins og ţađ myndi líklega vera orđađ í dag, var heiđursfélagi í Búnađarfélagi Auđkúluhrepps. Hér er hann ađ spila á orgeliđ í kapellunni á Hrafnseyri 17. júní 1998. Ljósm. H. S.
Aðalfundur Búnaðarfélags Auðkúluhrepps fyrir árið 2018 var haldinn í Mjólkárvirkjun 10. apríl. Fundurinn var vel sóttur að vanda og gengu fundarstörf vel fyrir sig. Ekkert var rifist á fundinum og voru menn bara kátir sem fyrr. Formaður félagsins, Hreinn Þórðarson hreppstjóri á Auðkúlu, stjórnaði samkomunni á sinn hógværa hátt. Sagði ekki líka sá góði maður, Njáll á Bergþórshvoli: „Kemst þó hægt fari, húsfreyja“....
Meira
09.04.2019 - 23:14 | Hallgrímur Sveinsson

Tuttugu og fimm + ţrjátíu og fimm = Sextíu

Stórmerkilegt. Bakaríiđ á Ţingeyri, eitt ţekktasta kennileiti Ţingeyrar, byggt 1906. Ţegar  bárujárniđ á húshliđinni var flett af fyrir skömmu, kom ţessi áletrun í ljós: Bakarí Café & Konditori.
Stórmerkilegt. Bakaríiđ á Ţingeyri, eitt ţekktasta kennileiti Ţingeyrar, byggt 1906. Ţegar bárujárniđ á húshliđinni var flett af fyrir skömmu, kom ţessi áletrun í ljós: Bakarí Café & Konditori.
Nú hafa spekingarnir úr Auðkúluhreppi, þeir Grímur gamli á Eyrinni, fyrrum methafi hreppsins í 200 mtr. skriðsundi og Bjössi bóndi á Ósi, sem nokkuð hefur einnig fengist við kvikmyndaleik sem kunnugt er, lokið gjörgæsluúttekt sinni á Þingeyrarkauptúni. Kennir þar ýmissa grasa eins og vænta mátti. Hafa þeir félagar fengið harða gagnrýni á starf þetta, þeir kunni ekki að telja o.s.frv. Þeir vísa þó allri gagnrýni á bug og segja þetta allt vera vel innan skekkjumarka eins og ýmislegt til dæmis í Auðkúluhreppi, sbr. Hitaveitu Auðkúluhrepps....
Meira
02.04.2019 - 10:21 | Hallgrímur Sveinsson,Guđmundur Ingvarsson,Bjarni Georg Einarsson

Gjaldţrot WOW air

Stjórnvöld hafa unnið sína vinnu vel!


Nú má rifja upp þá daga 1936-1937 er Útgerðarfélagið Kveldúlfur hf var miðpunktur íslenskra stjórnmála. Stærsta útgerðarfélag landsins og um skeið í heiminum að sögn, rambaði á barmi gjaldþrots. Þá réru Thorsbræður lífróður til að bjarga sínu mikla fyrirtæki. Ólafur Thors flutti þá áhrifaríka ræðu, margir segja þá bestu sem hann flutti á ferli sínum, á Varðarfundi fyrir sneisafullu Gamla bíói.  Rakti opinskátt sögu Kveldúlfs, fjármál hans og fjölskyldunnar. Dró ekkert undan. Veð fyrir öllum skuldum. En það voru haldnar veislur og partý á þeirra tíma vísu. Thorsararnir lifðu hátt á kostnað landsins sagði Jónas Jónsson frá Hriflu. „Ævintýri Jensenssona er orðið of dýrt fyrir almenning í landinu“, bætti hann við.


 

...
Meira
Margblessaður Bogi minn.

Héðan er allt gott að frétta. Jeg vona að þið hafið það gott. Ertu ekki búinn að taka útsæðið frá? Nú er hún Arna komin úr Breiðhillunni, þannig að maður þarf ekki að fara þangað oftar í haust! Hún var nú bara komin niður í Þorbjarnardalskjaftinn um daginn þegar Gunnsi mokaði. Þeir eru seigir, Ketilseyrarfeðgar og hundurinn Lækur. Og svo lentu Bjössi og Mangi líka í smalamennskunni út að Kúlu. Sú stutta er komin á tíunda vetur og lítur bara vel út að sögn, ásamt svörtu gimbrinni sinni og þessum veturgömlu tveim sem voru þarna uppi með þeim....
Meira
05.03.2019 - 10:36 | Hallgrímur Sveinsson

Bréf úr sveitinni: Hćkkum lćgstu launin og lćkkum ţau hćstu!

Hallgrímur Sveinsson
Hallgrímur Sveinsson
Kæri Bogi.

Jeg vona að þið hafið það gott. Takk fyrir bréfið. Héðan er allt gott að frétta. Kartöflurnar komu nú ekki nógu vel út hjá okkur í fyrra. Þetta var tómt myr. Nú þykist sextettinn Við bræðurnir og Gaui ætla að fara að halda einhverja söngskemmtun, þó þeir kunni nú varla nein alminleg lög. Svo getur einn þeirra aldrei lært texta og ruglar öllu saman. Þjóð og fljóð og svoleiðis. Svo þekkir hann ekki einu sinni muninn á dúr og moll! Er ekki gamla konan hress? Og kisa kis. Hún er alltaf svo falleg. Fara ekki bráðum að koma kettlingar? 

Jæja. Sko. Hér kemur alvaran:
Nú standa yfir kjaraviðræður í Reykjavíkar. Það er skrýtið orð. Hún er snarvitlus þessi stelpa þarna fyrir sunnan. Hún heimtar bara að við hækkum laun þeirra lægstlaunuðu. Og það í kólnandi hagkerfi. Veit manneskjan ekki að þá fer allt til andskotans? Þjóðarskútan strandar einfaldlega. Hvað gerir skipstjórinn þá?...
Meira
28.12.2018 - 12:35 | Valdimar H. Gíslason

Um tilurđ hvalbeinahliđsins í Skrúđ á Núpi í Dýrafirđi

Beinin sem nú standa í Skrúđ eru úr langreiđ sem skutluđ var sumariđ 2010 en upp fór nýja hliđiđ 2012.
Beinin sem nú standa í Skrúđ eru úr langreiđ sem skutluđ var sumariđ 2010 en upp fór nýja hliđiđ 2012.
« 1 af 2 »

Grein Valdimars hér að neðan var rituð árið 2008. Sæmundur Þorvaldsson ritar þennan viðauka nú í lok ársins 2018: Beinin stóðu í Skrúð frá 1932 til 2009 eða í 77 ár. Þegar þau voru tekin niður voru 115 ár frá því hvalurinn var skutlaður. Skepnan sú gæti hafa verið 100 ára gömul og því verið borin undan Dýrafirði svona ca 1795, eða þegar Napoleon Bonaparte var aðeins 25 vetra. Beinin voru tekin niður í nóvember 2009 og eru varðveit í Náttúrugripasafni Vestfjarða. Enn flæddi lýsi úr þeim hluta beinanna sem stóð niðri í steypunni. Beinin sem nú standa í Skrúð eru úr langreið sem skutluð var sumarið 2010 en upp fór nýja hliðið 2012.

Um tilurð hvalbeinahliðsins í Skrúð á Núpi í Dýrafirði - Eftir Valdimar H. Gíslason.

Á árunum 1890 til 1903 ráku Norðmenn hvalveiðistöð á Höfðaodda í Dýrafirði (sem Norðmenn kölluðu Framnes). Forstöðumaður stöðvarinnar var Kapteinn Lauritz Jacob Berg frá Túnsbergi í Noregi. Séra Sigtryggur Guðlaugsson, prófastur á Núpi og stofnandi Skrúðs, segir svo frá í bók sinni um Skrúð:

 

Það var í landshöfðingjatíð Magnúsar Stephensen, að capt. Berg átti von á tignum gesti: heimsókn landshöfðingjans. Vildi capt. Berg taka sæmilega á móti honum og ekkert til spara þótt fátt væri um viðhafnarefni hér í „útlegðinni”. Svo bar þá við, að einn af veiðibátum hans náði stórhveli – einu því allravænsta, sem hér var að fjöru dregið. Þegar happdrætti þessum hafði verið slátrað til allskonar hagnýtingar lét capteinninn taka kjálka skepnunnar, hreinsa þá og fægja í skyndi. Því næst voru grafnir á enda niður tveir masturstrésstúfar og treystir sem öruggast, sinn hvoru megin við rætur bryggju þeirrar, sem landshöfðingi skyldi ganga eftir, er hann stigi á land. Við þessi masturtré voru svo kverkendar kjálkanna járnboltafestir rammlega, kjálkarnir uppreistir og trjónuendar þeirra festir eins saman í stöðu, sem líkastri því, er verið hafði í skepnunni lifandi. … Og hliðið fékk að standa svo lengi, sem eðlileg öfl náttúrunnar leyfðu. (1)

 

En þar kom að tréstoðirnar fúnuðu og sigurboginn féll til jarðar. Hvalstöðin var rifin, húsum sundrað og efni flutt á brott, mest af því suður til Viðeyjar, en Milljónafélagið hafði keypt húsin og hugðist nota efnið úr þeim til uppbyggingar þar. Ábúendur á Höfða eignuðust hvalkjálkana á uppboði ásamt ýmsu drasli, sem ekki þótti svara kostnaði að flytja í aðra landshluta. Síðar gáfu þeir kjálkana sem minjagripi til Ungmennaskólans á Núpi, þar sem séra Sigtryggur Guðlaugsson var í forsvari sem skólastjóri.

Kjálkarnir voru fluttir sjóleiðina út að Núpssjó. Nemendur skólans sættu klakafæris næsta vetur og drógu kjálkana upp undir Skrúð, en í garðinum var þeim ætlaður staður. Dróst í allmörg ár að koma beinunum fyrir, en árið 1932 voru þau reist á steyptri undirstöðu þar sem þau standa enn í dag, árið 2008. (2)

Nánari upplýsingar um veiðar og stærð hinnar miklu skepnu sem lagði til hvalkjálkana í Skrúð er að finna í bók Mörtu Berg, konu kapteins Lauritz Berg. Bók þessi kom út í Osló 1985. Í henni er kafli tekinn úr ævisögu Hj. Backe-Hansen: Spredte træk fra mit livs erindringer, sem kom út 1937. Kafli þessi nefnist: Paa hvalfangst ved Island, februar 1892 til oktober 1894 (3). Í kaflanum eru áhugaverðar lýsingar á hvalveiðum og vinnslu hvalafurða. Einnig eru þarna skemmtilegar frásagnir af lífinu í hvalstöðinni og samskiptunum við Dýrfirðinga.

Sagt er frá hvalbátunum og búnaði þeirra. Þeir voru um 100 fet á lengd, með ca. 190 hestafla vélum og gengu 8 sjómílur á klukkustund. Með hval í drætti var gangurinn 5 - 6 mílur. Hvalabyssan var staðsett frammi við stefni bátanna. Hlaupvíddin var um 3 tommur og hvalskutlarnir 1,5 - 2 metrar að lengd. Hvallínan var sem mannshandleggur að gildleika, 900 faðma löng. Venja var að hafa tvær slíkar línur um borð og 5 - 6 skutla. Á enda skutuls voru 4 klær, 6 - 7 tommu langar, sem opnuðust og læstust í hvalinn þegar strekktist á hvallínunni. Á skutlinum var komið fyrir sprengjuhleðslu sem í var 1 kg af grófkornuðu púðri. Þegar gripklær skutulsins opnuðust, brutu þær glerkúlur sem kveiktu í púðrinu. (4)

Af framansögðu sést, að hvalbátarnir frá hvalstöðinni á Höfðaodda (Framnesi) voru vel út búnir og hvalur sem varð fyrir skoti laut yfirleitt fljótlega í lægra haldi fyrir þessari hugvitssamlegu drápstækni. Árið 1892 voru þrír hvalbátar gerðir út af Framnesstöðinni í Dýrafirði: Viktoria, 74 brúttólestir, Friðþjófur, 85 brúttólestir og Elliði, 69 brúttólestir.

Hj. Backe-Hansen, sem er heimildarmaður að framansögðu, var skipverji á Elliða og varð 16 ára þetta ár. Snemmsumars voru skipverjar á Elliða í hvalaleit í íshröngli langt út af Dýrafirði. Eftir nokkurra daga leit rákust þeir á risastóran steypireið. Þeir náðu fljótlega að koma skutli í hann. Um leið og hvalurinn fann fyrir skutlinum tók hann á rás og dró Elliða með sér á meiri hraða en hann hafði áður náð, og þó var vélin keyrð á fullu aftur á bak. Stýrimaðurinn átti fullt í fangi með að beina skipinu fram hjá ísjökum og maður stóð við hvallínuna með öxi viðbúinn að höggva hana í sundur stefndi hvalurinn undir meginísinn. En hann tók stefnuna frá ísnum og ekki þurfti að nota öxina í það sinn.

Eftir um það bil eitt dægur var gerð tilraun til að draga hvalinn nær skipinu, en hann tók þá nýjan sprett, greinilega lítið af honum dregið. Nú gekk óðfluga á kolabirgðirnar. Var þá brugðið á það ráð að nálgast hvalinn með því að draga inn hvallínuna þar til hægt var að skjóta öðrum skutli í hann með annarri línu. Sprengihleðsla hafði sprungið í skutli 1 og sprakk einnig í skutli 2, en lítið dró þó af þessari risaskepnu, hún tók á rás enn á ný. Svo fór að 7 skutlum var skotið í dýrið og sprungu sprengihleðslur í 5 þeirra. Þá loksins lét það af allri mótspyrnu og var stungið til bana. Viðureignin hafði staðið í 52 klukkustundir frá því að fyrsti skutullinn hæfði. Þegar skipshöfn Elliða kom með hvalinn að hvalstöðinni voru bæði kola- og matarbirgðir skipsins upp urnar. (5)

Svo vel vildi til að franskur prófessor, Georges Pouchet, var staddur í hvalstöðinni til að rannsaka líffræði hvala. Geta má nærri að þetta hefur verið mikill hvalreki fyrir hann. Tók Pouchet hvalinn til rannsóknar og Hj. Backe getur um eftirtaldar niðurstöður: Þetta var steypireyður, kvendýr, 105 feta langt og í því 12 feta langt fóstur. Fóstrið sendi Pouchet til Frakklands til frekari rannsóknar. Um stærð hvalsins segir Hj. Backe að lokum: Det var den störste hval som nogen dalevende „hvalmand” hadde seet. (6)

Varla er nokkur vafi á, að hvalbeinin í Skrúð eru úr þessum hval, sbr. ummæli séra Sigtryggs um uppruna beinanna. En er þetta stærsta dýr á jörðinni sem veitt hefur verið? Því verður ekki svarað á sannferðugan máta nema komast í gögn prófessors Pouchet á söfnum í París og bera niðurstöður hans saman við heimildir um önnur stórhveli. Á interneti og í Heimsmetabókum Guinnes má finni fullyrðingar um stærstu hvali. Dæmi af interneti: The largest whale ever measured was a female weighing 171.000 kgs and measuring over 90 ft. -/- 27 m long. Hér er tekið mið af bæði lengd og þyngd. Lengsti hvalur sem undirritaður hefur lesið um var 33 m og þó ekki talinn með stærstu hvölum. Dýrafjarðarhvalurinn var kvendýr, 31,5 metra langt, og gæti samkvæmt framansögðu hafa vegið nær 200 tonn.

Hér er þó rétt að slá engu föstu fyrr en frekari gögn liggja fyrir. Verði niðurstaðan sú, að hvalbeinin í Skrúð séu úr stærstu skepnu sem sögur fara af, þá eru það stór tíðindi sem leggja eigendum beinanna, Náttúrufræði­stofnun, Hafrannsóknarstofnun o. fl. miklar skyldur á herðar.

 

Valdimar H. Gíslason

Mýrum í Dýrafirði.

------

Heimildir: 

 
1. Skrúður á Núpi. Græðsla og gróður í fjörutíu ár (1909-1949), 42-43. Framkvæmdasj. Skrúðs 2004.

2. Sama heimild, 43.

3. Hj. Backe-Hansen, 1937:. Paa hvalfangst ved Island, februar 1892 til oktober 1894. Birt í bók Mörtu Berg: Erindringer. Spredte træk fra mit livs erindringer, 151. Oslo 1985.
4. Sama heimild, 152.

5. Sama heimild, 156 -157

6. Sama heimild, 157.


Sigtryggur Guðlaugsson: Skrúður á Núpi. Græðsla og gróður í fjörutíu ár (1909-1949). Framkvæmdasjóður Skrúðs, 2004.


Hj. Backe-Hansen, 1937: Spredte træk fra mit livs erindringer. Paa hvalfangst ved Island, februar 1892 til oktober 1894. Birt í bók Mörtu Berg: Erindringer, 151-172. Oslo 1985.

21.12.2018 - 17:03 | Hallgrímur Sveinsson

„Blómsveigur var lagđur á leiđi Jóns Sigurđssonar“

Brúđkaupsmyndin af Jóni Sigurđssyni og Ingibjörgu Einarsdóttur. Ljósm. ókunnur.
Brúđkaupsmyndin af Jóni Sigurđssyni og Ingibjörgu Einarsdóttur. Ljósm. ókunnur.

„Blómsveigur var lagður á leiði Jóns Sigurðssonar“

 

Þessa setningu hefur maður oft heyrt í gegnum tíðina. Síðast í gær, en þá var flutt dagskrá í Ríkisútvarpinu, Rás 1 um fullveldið. Sú útvarpsstöð er einhver besta útvarpsstöð í heimi, ef ekki bara best. Algjör gullmoli. En það er önnur saga. 

   Í áðurnefndri ágætu dagskrá mátti heyra að oft var lagður blómsveigur á leiði Jóns Sigurðssonar í umrædd 100 ár. Nema hvað. Það kom jafnvel fyrir að blómsveigar voru lagðir á leiði Jóns forseta frá þremur stjórnmálasamtökum, sem ekki gátu komið sér saman um einn sveig. Eins og hver annar brandari.

   Nú er frá að segja og rifja upp, að eiginkona Jóns Sigurðssonar hvílir við hlið manns síns í hvelfingu í Hólavallakirkjugarði. Það voru ekki nema 9 dagar á milli þeirra hjóna. En megnið af þeim tíma sem liðinn er frá láti þeirra hafa menn verið í óða önn að leggja blómsveiga á leiði Jóns Sigurðssonar. En hvar er Ingibjörg Einarsdóttir? Stóð hún ekki í lifanda lífi eins og klettur við hlið sjálfstæðishetjunnar, eiginmanns síns? Fór hún ekki með honum 29 sinnum yfir Íslandsála fram og til baka vor og haust þegar allra veðra var von? Bægði hún ekki frá honum öllum óþægindum og ama? Hélt hún honum ekki heimili sem var ein af undirstöðum sjálfstæðisbaráttunnar? Nei, ég segi bara svona.

 

19.12.2018 - 11:28 | Hallgrímur Sveinsson

Leyndardómar Vestfjarđa 2: Vestfirsku Alparnir

Feđgarnir Elís Kjaran og Ragnar, sem ađ hluta til lögđu hinn makalausa veg umhverfis Vestfirsku Alpana, stilla sér upp á jarđýtunni sem kölluđ var Teskeiđin í Hrafnholum framan í Helgafelli í Dýrafirđi  1973. Ljósm. Elín Pálmdóttir.
Feđgarnir Elís Kjaran og Ragnar, sem ađ hluta til lögđu hinn makalausa veg umhverfis Vestfirsku Alpana, stilla sér upp á jarđýtunni sem kölluđ var Teskeiđin í Hrafnholum framan í Helgafelli í Dýrafirđi 1973. Ljósm. Elín Pálmdóttir.

Veist þú hvers vegna skaginn milli Arnarfjarðar og Dýrafjarðar er stundum nefndur Vestfirsku Alparnir?


Maður var nefndur Einar Þ. Guðjohnsen, ferðamálafrömuður og fararstjóri til margra ára og kom oft með ferðahópa til Vestfjarða á sinni tíð. Eftir því sem næst verður komist mun hann fyrstur manna hafa byrjað að kalla skagann Vestfirsku Alpana,þar sem hvassbrýnd fjöllin, hornin og tindarnir á utanverðum skaganum minntu hann mjög á hin þekktu Alpafjöll suður í Evrópu. 

13.12.2018 - 12:51 | Bjarni Georg Einarsson,Guđmundur Ingvarsson,Hallgrímur Sveinsson

Nú seljum viđ Íslandsbanka og setjum 140 milljarđa í samgöngumálin!

Það eina sem getur veitt okkur vonir um bjartari og betri framtíð er að samgöngur muni batna á allra næstu árum,“ segir hún Eva okkar í Árneshreppi á Ströndum í Mogganum. 

   Slík og þvílík neyðarköll frá oddvitum byggðanna vítt og breytt um landið eru svo til daglegt brauð. Og hafa verið í áratugi. Einbreiðir vegir og brýr, vantar ofaníburð, heflun og bundið slitlag. Endalausar bænaskrár, skýrslur, fundir og ályktanir, uppákomur og málarekstur fyrir sunnan. Og ályktanir um það sem allir vita. Og allar nefndirnar? Endalaus lobbyismi. Þrýstihópar og málafylgjumenn. En þetta er eins og að skvetta vatni á gæs. Smáskammtalækningar skulu það vera með svokallaðri happa-og glappaaðferð. 


Landið allt er ein heild

   Við félagarnir höfum tekið undir það með mörgum góðum mönnum, að það er löngu kominn tími til að við lítum á land okkar sem eina heild. Við höfum leyft okkur að leggja fram opinberlega ýmsar tillögur í svokölluðum byggðamálum. Ein þeirra hljóðar svo:

   Hlutur ríkisins í Íslandsbanka verði seldur nú þegar. Raunhæft verð, varlega áætlað af sérfræðingum, 140 milljarðar króna. 

    Í nýrri hvítbók er tæpt á þessu máli. Og auðvitað slegið úr og í að vanda. Okkar tillaga er: Seljum bankann eins og skot. Og setjum þessa peninga í samgöngumál. Punktur og basta!

  

Hver og einn bær er hlekkur í keðjunni!

  Í landsfjórðungunum verði svo starfandi verktakar allan ársins hring sem sjái um að koma samgöngum markvisst í almennilegt horf á allra næstu árum. Ekkert væl, eða jaml, japl og fuður, heldur samræmdar aðgerðir þar sem grundvöllurinn verði að landið allt er ein heild. Hver og einn bær er hlekkur í þeirri keðju. Og vegatolla, með heppilegri gjaldskrá, teljum við sjálfsagða þar sem við á.

   Og formúla stjórnmálamanna Loforð fyrir kosningar = Svik eftir kosningar verður aðhlátursefni komandi kynslóða. Allir málaflokkar munu njóta góðs af. Og landið gjörbreytast. Endurtökum: Það breytist allt til batnaðar!

 

Fyrri síđa
1
234567242526Nćsta síđa
Síđa 1 af 26
Eldri fćrslur
« Apríl »
S M Ţ M F F L
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30