Aðalfundur Búnaðarfélags Auðkúluhrepps, heimasveit Jóns Sigurðssonar, var haldinn 3. apríl á Þingeyri. Auk venjulegra aðalfundarstarfa voru rædd ýmis mál sem snerta landbúnaðinn og þjóðmál almennt. Samþykkt var tillaga frá Steinari R. Jónassyni í Mjólkárvirkjun, þar sem fram kemur að Íslendingar verði að leggja miklu meiri áherslu á að finna sjálfa sig aftur eftir bankaránið. Þjóðin viti varla sitt rjúkandi ráð eða hvaðan á hana stendur veðrið.

Taldi fundurinn að það sem helst gæti hjálpað okkur núna væri að taka gömlu gildin fram á nýjan leik. Spurt var hver þessi gömlu gildi væru og var nefnt sem dæmi að það væri sparsemi, nægjusemi, hógværð, lítillæti og heiðarleiki og hætta að lifa um efni fram. En þetta voru einmitt grundvallaratriði í málflutningi Jóns Sigurðssonar þegar hann var að reyna að koma Íslendingum til manns. Það sem á hans tíma kölluðust kaupstaðarskuldir hefur á okkar tíma yfirfærst á svokölluð greiðslukort, Visa, Euro og hvað þau nú heita. Þar eyða menn og spenna á nákvæmlega sama hátt: Taka út í reikning og vita svo ekkert hvað þeir skulda fyrr en kemur að skuldadögum og fá þá sumir skuldbreytt í raðgreiðslur með fullum vöxtum! Í þessum efnum verði þeir eldri að sýna æskunni gott fordæmi.

Meira

Á vori komanda verður Þingeyrarkirkja í Dýrafirði 100 ára. Hún var byggð á árunum 1909 - 1911 og vígð 9. apríl 1911. Áður stóð kirkja á Söndum utan og ofan við Þingeyri a.m.k. frá því á 13. öld. Árið 1909 var ákveðið að byggja kirkju á Þingeyri því að kauptúnið var að byggjast upp. Íbúar í Sandasókn voru þá 618.

Rögnvaldur Ólafsson arkitekt og húsameistari teiknaði Þingeyrarkirkju. Hún er steinsteypt í gotneskum stíl en að innan er hún prýdd fögru tréverki. Rögnvaldur var Dýrfirðingur og réð hann útliti og staðsetningu kirkjunnar á kirkjulóðinni, sem Gramsverslun á Þingeyri gaf undir kirkjubygginguna. Arkitektinn lét kirkjuna snúa í norður og suður en ekki í austur og vestur eins og viðtekin venja er og var hún látin snúa svo sem hún gerir til að bera vel við þeim sem koma af hafi til Þingeyrar.

Meira

Fyrir meira en heilli öld komu nokkrir fátækir menn saman til þess að stofna sparisjóð. Þeir áttu sér draum um að efla byggðina sína: auka útgerð, og bæta jarðirnar og fleira. Þeir gengust í ábyrgð fyrir upphæð hver og einn, upphæð sem okkur þykir ekki stór nú en munaði um á þeirri tíð. Hægt og sígandi óx sparisjóðurinn. Vissulega voru viðskiptavinirnir misjafnir eins og gengur. Reist var hús yfir sjóðinn, fallegt hús á besta stað í þorpinu.

Örsmár fór ég þangað með mömmu. Man enn hve hátt var til lofts og hve virðulegar mennirnir tveir voru, sem sátu innan við  borðið er skildi á milli almennings og hins helgari hluta sparisjóðsins. Feiminn rétti ég fram aurana mína, sem mennirnir tóku góðlega við. Skrifuðu eitthvað í litla bók, sem þeir afhentu mér. Ég hafði eignast sparisjóðsbók. Á hana enn einhvers staðar ógilta með fagurrituðum tölum um það sem ég megnaði að leggja inn og hitt sem fór í það að halda mér í skóla á unglingsárum og annað spandelsi.

Meira

Eins og alþjóð veit, eru Íslendingar einhver spilltasta þjóð á jarðríki. Einn liður í þeirri spillingu er misnotkun á fjármunum hins opinbera og er nánast daglega í fréttum. Spurning er hvort það sé bara toppurinn á þeim ísjaka. Auðvelt ætti að vera að ganga úr skugga um það með einu pennastriki, nútíma tækni og beinni þátttöku almennings í landinu.

 

Sú hugmynd hefur skotið upp kollinum hér fyrir vestan að beina því til ríkisstjórnarinnar, að hún fyrirskipi öllum forstöðumönnum opinberra stofnana að birta á vefsíðum þeirra einu sinni í mánuði alla kostnaðarreikninga sem stofnað hefur verið til mánuðinn á undan. Og hverjir það eru sem fá þær greiðslur. Þetta á að sjálfsögðu einnig við öll laun og sporslur sem verið er að greiða hinum og þessum. Nefna má greiðslur til ríkisstarfsmanna fyrir að starfa í nefndum í vinnutíma sínum, dagpeninga, ferðakostnað, þar með taldar utanlandsferðir, kostnað við sendiráð, símakostnað og svo framvegis. Hér er auðvitað einnig átt við ráðuneytin sjálf og þá sem þeim stjórna. Og ekkert undan dregið! Ekkert. Allir sómakærir forstöðumenn munu fagna þessu aðhaldi, að ekki sé talað um Ríkisendurskoðun. Grunur okkar er sá að ef þessi háttur væri tekinn upp, mundi sjálftökuliðið hugsa sig tvisvar um og sparnaður yrði ómældur. Þetta er sára einfalt í framkvæmd og getur hvaða unglingur sem er framkvæmt ef út í það er farið.

Meira

Mikið hefur verið í umræðunni uppá síðkastið hinar ýmsu leiðir til að koma á móts við lántakendur vegna bágrar stöðu þeirra. Ég ætla með þessum pistli mínum ekki eiða miklu púðri í hverja þeirra fyrir sig. Heldur einblína á þá leið sem ég tel gæta mest réttlætis fyrir alla lántakendur. Það er flöt lækkun lána. Það er nú þannig í pottinn búið hér á Íslandi að verðtryggð lán þykir eðlilegur viðskiptamáti. Slíkt þekkist hvergi annars staðar í hinum vestræna heimi nema hér.

Mér er í fersku minni þegar ég sat í einum af mínum fyrstu Finance (Fjármálafræði) tímum í námi mínu í USA árið 2002. Í þeim tíma var prófessorinn Dr. Pepper (já sama nafn og hinn frægi gosdrykkur) að taka fyrir á töflu eitt dæmi með útreikning lána. Ég rétti upp hendina þar sem mér sýndist hann vera að gleyma stórum parti í útreikningi þessa láns en það var verðtrygging. Þar sem þetta orð er svo lítið notað í ensku máli þá þurfti ég að fletta því upp í orðabók minni áður en ég gat borið upp spurningu mína sem var þessi:

„Afsakaðu Dr Pepper en ertu ekki að gleyma verðtryggingu í útreikningum þínum"?
Meira

Á næsta ári munum við Íslendingar minnast 200 ára afmælis Jóns Sigurðssonar með ýmsum hætti. Meðal annars á að leggja nýja heimreið og fjölda bílastæða á fæðingarstað Jóns, Hrafnseyri við Arnarfjörð, í minningu hans.
Því miður verður að segjast alveg eins og er, að umrædd framkvæmd er að okkar dómi algjörlega óþörf og gott dæmi um það þegar opinberir aðilar kasta fjármunum alþýðu beint út um gluggann, eins og Jón Sigurðsson hefði sennilega orðað það sjálfur.
Meira

Sá góðkunni útvarpsmaður, Jónas Jónasson, segir svo í bók sinni Lífsháskinn: "Fólkið í Reykjavík virðist oft ekki vita af því að austan Elliðaánna er líka til fólk sem býr yfir geysimiklum hæfileikum, frásagnarkúnst og lífsgleði. Fólkið í sveitum Íslands kann að skemmta sér, flytja menningu sína, leiklist og söng, og okkur kemur það öllum við. Ég hef stundum verið ásakaður um að vera sveitalegur í þáttagerð minni og ég tek því sem kærkomnu hrósi." (Svanhildur Konráðsdóttir, Forlagið Rvk. 1991). 
Meira

Ég ætla að leyfa mér að hugsa aðeins upphátt hér og deila vangaveltum mínum varðandi umgengni á leikskólalóðinni með ykkur. Ég hef alltaf heyrt utan frá, hvað það sé snyrtilegt og vel um gengið á Þingeyri og að þetta sé eitt af fallegustu þorpum á Vestfjörðum. Ég er hjartanlega sammála þeim sem þetta segja. Mér hlýnar alltaf um hjartarætur þegar ég keyri niður Gemlufallsheiðina og þegar ég horfi hér yfir fjörðinn yfirleitt. Ég er, eins og ég held að flestir aðrir sem hér starfa og búa, mjög stolt af nýju leikskólalóðinni okkar. Það er talað um það hér í Ísafjarðarbæ og nágrenni hversu vönduð og hreinlega flott hún er. Þegar gestir koma hér sem starfa við leik- og grunnskóla annarsstaðar á landinu og þeim er sýnd lóðin með prýði og stolti í huga, dást allir að henni.
Meira

„Samgöngunefnd Fjórðungssambands Vestfjarða skorar á samgöngunefnd Alþingis að setja aftur inn á Samgönguáætlun áranna 2009 - 2012 framlög til Dýrafjarðarganga, og staðfesta þannig fyrri vilja Alþingis og Vestfirðinga að göngin milli Dýrafjarðar og Arnarfjarðar verði sett á áætlun samhliða Norðfjarðargöngum sem næsta jarðgangaframkvæmd á Vestfjörðum."

 

Þannig hljóðar áskorun sem var samþykkt á fundi Samgöngunefndar Fjórðungssambandsins 26. apríl, eftir að samgönguráðherra lagði fram nýja samgönguáætlun til 2012, þar sem ekki er gert ráð fyrir neinum fjármunum til að hefja framkvæmdir við Dýrafjarðargöng. Nú ríður á að Vestfirðingar standi saman um þá kröfu að fjármagn verði lagt til verksins á næstu árum, svo framkvæmdir geti hafist við þessa lífsnauðsynlegu samgöngubót fyrir Vestfirði og Vestfirðinga. Allur undirbúningur er í höfn og ekkert því til fyrirstöðu að bjóða verkið út, nema fjárframlög sem vantar...

Meira

Ágætir lesendur Þingeyrarvefsins !

Samgönguráðherra, Kristján L. Möller gerir heiðarlega tilraun til að útskýra, í bréfi sem m.a. hefur birst á vefmiðlum, að Dýrafjarðargöng hafi ekki verið slegin af - heldur hafi þeim verið seinkað. Er það nú allskostar rétt ? Í tillögu að matsáætlun um framkvæmdir við Dýrafjarðargöng, sem unnin var af Vegagerðinni, og dagsett er í ágúst 2008, kemur fram að fyrirhugað er að hefja framkvæmdir við þau á síðari hluta árs 2009. Vorið 2009, sagði Kristján L. Möller samgönguráðherra frá því á kosningafundi á Akureyri að þegar hann kom í samgönguráðuneytið, - 18 mánuðum fyrr, hafi ekki verið byrjað að hanna Norðfjarðargöng en nú (í maí 2009) væru þau að verða tilbúin til útboðs. Ef fullyrðing samgönguráðherra um, - að vegna efnahagsástandsins verði að seinka öllum framkvæmdum allsstaðar á landinu, er rétt, - þá hljóta þær framkvæmdir að koma fyrst í röðinni sem fyrst var byrjað á að hanna og engst komnar í undirbúningsferlinu...

Meira