A A A
  • 1968 - Jˇn Hilmar Indri­ason
  • 1999 - NatalÝa Bronislawa Snorradˇttir
10.09.2017 - 07:59 | Vestfirska forlagi­,HallgrÝmur Sveinsson,Bj÷rn Ingi Bjarnason

Haldi­ til haga: - Grjˇta­u vel ß ■Šr!

Mi­bŠjarfe­gar me­ vŠnan feng af ˙tnesjunum hÚr fyrir nokkrum ßrum. Eftir tvo daga lßgu 16 ■ann fyrri og 14 ■ann seinni. Var ■etta slÝk tˇfuvei­i a­ anna­ eins hefur ekki sÚst hÚr um slˇ­ir og ■ˇ vÝ­ar vŠri leita­. Fj÷llu­um vi­ um ■etta ß Ůingeyrarvefnum Ý vetur.
Mi­bŠjarfe­gar me­ vŠnan feng af ˙tnesjunum hÚr fyrir nokkrum ßrum. Eftir tvo daga lßgu 16 ■ann fyrri og 14 ■ann seinni. Var ■etta slÝk tˇfuvei­i a­ anna­ eins hefur ekki sÚst hÚr um slˇ­ir og ■ˇ vÝ­ar vŠri leita­. Fj÷llu­um vi­ um ■etta ß Ůingeyrarvefnum Ý vetur.
« 1 af 2 »

Nú eru smalamennskur framundan á útnesjum og inn til dala í Vestfirksu Ölpunum. Er því rétt að rifja upp eftirfarandi ráðleggingu.

Sigurjón G. Jónasson í Lokinhömrum hafði fengið til sín stórsmala að vanda eitt haustið. Meðal þeirra var Sigurjón nafni hans Hákon Kristjánsson, ættaður úr Miðbæ í Haukadal. Var Konni með efstu mönnum sem smöluðu út Lokinhamrahlíðar. En það er sem kunnugt er ekki heiglum hent að ganga ofarlega í fjöllum hér um slóðir. Lokinhamrabóndinn tók svo til orða við hann áður en lagt var upp:

Grjótaðu vel á þær. Það er nóg andskotans grjótið í fjallinu!“

Sigurjón Hákon smali lét sér það að kenningu verða. Ruddi hann svoleiðis grjótinu úr fjallinu á úteftirleið með miklum eldglæringum. Höfðu menn sjaldan séð eins vel „grjótað“ á þeim slóðum.

Þetta minnir nokkuð á það er nafni hans Hákon J. Sturluson á Hjallkárseyri smalaði Ufsirnar í gamla daga inni í Borgarfirði og „grjótaði“ vel.

Verður kannski sagt frá því síðar. 




« ┴g˙st »
S M Ů M F F L
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31