Margan róna hef ég hýst
Og horft á allt hið nýja.
Í byggingum ég brúkast víst
Og blæs oft reyk til skýja. Svar

Sést ég oft við sólar tá
Með sumum geng í þessum heimi.
Í búrílátum bjó ég þá
Býsna mikinn fróðleik geymi. Svar

Í heyskapnum ég hef minn rétt
Handgenginn er trilluköllum.
Hjá konu sem er kát og nett
Kom við tau í bæ og höllum. Svar

Hjá fugli er ég fínlegt skraut
Í fjöru báran flaðrar létt.
Var þó oft á veiði braut
Vinsæll fyrr hjá kvenna stétt. Svar

Í orustunum áður fyrr
oft í skýjum séður .
Um stássstofunnar stoltu dyr
Stundum við mig lækur kveður. Svar

Bændaprýði ekki er að
Oft af hestum var ég dreginn.
Í votu grasi víst er það
Villtur maður fann mig feginn. Svar

Oft er undir sól að sjá
svo í orðaflaumi.
Stafkarlinn ég styrkja má
Og styð við hurð í laumi. Svar

Margir sóttu björg í bú
í bjartri hvílu alltaf er.
Karlmannsnafn er kenning sú
mörg kostafleyta nafnið ber. Svar

Ferleg ógn í frumskógum
fyllir brjóst hjá elskendum.
Hans var gætt af húsmæðrum
og hjalað við á síðkvöldum.: Svar

Áður kýldur óblítt var
oft við tærnar snillinganna.
Í véladóti þekkist þar
En þiðna í krafti hlývindanna. Svar